|
|---|
Borówka wysoka (amerykańska) - vaccinium corymbosum L. Pochodzi z Ameryki Północnej. Krzewy osiągają do 2 m wysokości i do 2,5 m rozpiętości. Owoce borówki są kuliste, spłaszczone, barwy czarnej lub fioletowej z niebieskim nalotem o dużej średnicy: od 10 do 25 mm, aromatyczne, słodkie i soczyste. Liście są średniej wielkości, pięknie przebarwiające się jesienią. Korzenie zbite, drobne, rozmieszczone w górnej warstwie gleby, dlatego mogą być łatwo uszkadzane przez mechaniczną uprawę gleby i duże dawki nawozów mineralnych. Krzew kwitnie w drugiej połowie maja (przez okres dwóch, trzech tygodni);owoce dojrzewają od polowy lipca do końca września - w zależności od odmiany uprawnej. Borówka owocuje corocznie; w pierwszych latach po obsadzeniu zbiory jagód są małe, zaś wieloletnie krzewy plonują bardzo obficie (od 4 do 8 kg borówek z krzewu). Owoce mają liczne zastosowanie kulinarne i lecznicze, zaliczane są do najsmaczniejszych w strefie klimatu umiarkowanego.
Uprawa: borówkę amerykańską dobrze uprawia się na glebach lekkich, piaszczystych ale próchniczych, dostatecznie wilgotnych i silnie kwaśnych - ph 3,5 do 4,8. Całkowicie zawodzi na glebach żyznych, zwięzłych, lekko kwaśnych lub zasadowych i suchych. Bardzo dobrze rośnie na stanowiskach ciepłych, nasłonecznionych, osłoniętych od wiatru. Sadzimy ją więc w miejscu zacisznym, ale z dala od wysokich drzew.
Pora sadzenia: krzew wymarza na zimę przy mrozach 25 do 30 C, ale odbudowuje swą koronę po silnym przycięciu pędów. Najlepszymi sadzonkami są 2, 3 letnie krzewy z bryłą korzeniową. Wczesna wiosna jest najbardziej odpowiednią pora do sadzenia, jednak krzewy też można z powodzeniem sadzić w e wrześniu. Gęstość sadzenia zaleca się od 90 do 150 cm między rzędami.
Ściółka: ściółkowanie gleby wpływa bardzo korzystnie na wzrost i plonowanie krzewów. Glebę wystarczy wzbogacić w próchnicę przez zmieszanie ziemi z torfem, kompostem z liści dębowych, korą sosnową, igliwiem i trocinami. Można też użyć syntetycznej ściółki. Borówka ze względu na płytki i zagęszczony system korzeniowy jest bardzo wrażliwa na suszę. W okresach bezdeszczowych podlewamy krzewy co najmniej raz w tygodniu (10-20l wody). Tę wymagającą roślinę sadzi się w glebie całkowicie wolnej od chwastów trwałych, bowiem wrośnięte w korzenie kłącza perzu są prawie nie do usunięcia. Chwasty wysiewające się po posadzeniu krzewów trzeba zwalczać ze względu na konkurencję o wodę i składniki pokarmowe.
Cięcie i odmładzanie: cięcia krzewów dokonuje się wczesną wiosną, w końcu lutego lub na początku marca. U młodych roślin usuwa się jedynie końce pędów uszkodzonych przez mróz oraz pędy nisko położone, płożące przy ziemi. Po czterech, pięciu latach powinno się zacząć cięcie prześwietlające, by pobudzić wzrost krzewu i zapewnić stałość plonowania - owoce na pozostałych pędach będą dorodniejsze.